भीडभाडमा पोखियो रगत,अश्रु ग्यासले पोल्यो आँखा

स्वाधीनता खोज्दै उठे जनता, मनमा जल्यो विद्रोहको ज्वाला,
राजा फर्काऊ भन्दै गुञ्जिए नारा, लोकतन्त्रको रक्षा माग्दै उठे स्वर,
शान्तिको सपना टुट्यो फेरि, विभाजनको घाउ भयो गहिरो अझैभर ।

सपना त साझा थियो, तर बाटो फरक पर्यो,
एउटाले राजासँग आशा, अर्काले जनताको भर पर्यो ।

आँसु र रगतले भिजेको देशले काठमाडौँको माध्यमबाट सोध्यो प्रश्न,
शान्ति कहिले फर्किन्छ त, देश भित्रका घाउहरू मेटिने कहिले हो त ?

सुजन पाण्डे ।